Składowanie w kawernach solnych

Znanymi magazynami gazu są wyeksploatowane kawerny solne. Pojemność oraz budowa tego typu magazynów jest dobrze znana. Ponadto, są to pułapki bardzo szczelne i dobrze zbadane. Jednakże, aby idea sekwestracji mogła być zrealizowana należy mieć na uwadze bardzo długi czas magazynowania liczony w setkach a nawet tysiącach lat. Złoża soli takiej pewności nie dają. Sól jest plastyczna i pełza pod wpływem ciśnienia i temperatury powodując zaciskanie komory. Pojemność magazynowa kawern solnych jest ograniczona i wydaje się być niewystarczająca, aby w znaczący sposób zmniejszyć emisję CO₂ do atmosfery. Z tego też powodu, kawerny solne wydają się być wątpliwymi składowiskami CO₂.

Składowanie w zamkniętych kopalniach podziemnych

Ponieważ eksploatacja kopalin w Europie jest znacznie ograniczona ze względu na wyczerpanie bazy surowcowej oraz ze względu na istnienie wielu zamkniętych kopalń, pojawiła się koncepcja zatłaczania CO₂ do pustek poeksploatacyjnych. Dwutlenek węgla w kopalniach może być składowany zarówno w pustych przestrzeniach poeksploatacyjnych jak i sorbowany w resztkach pokładów węgla. Przestrzeń magazynowa przeciętnej kopalni węgla kamiennego pozwoliłaby na zatłoczenie około 300,000 t CO₂/rok przez okres około 25 lat (dane zaczerpnięte z projektu GESTCO). Istnieje wiele problemów, z jakimi należy się zmierzyć, aby możliwe stało się wprowadzenie tej koncepcji w życie. Do najistotniejszych należą m.in.:

• Problem szczelności warstw nadległych zruszonych eksploatacją górniczą,
• Zalewanie kopalń wodą, które w konsekwencji powoduje „wypychanie” gazu do góry,
• Nieszczelności w zasypanych połączeniach wyrobisk dołowych z powierzchnią.

Przezwyciężenie powyższych trudności pozwoliłoby na wcielenie tej koncepcji w życie, które posiada szereg zalet jak m.in. bliska lokalizacja od źródeł emisji oraz znana przestrzeń magazynowa.