Biomasa

– jest to masa materii zawierająca się w organizmach żywych. Zwykle biomasę podaje się w odniesieniu do innych jednostek, np. powierzchni (czyli w przeliczeniu na metr kwadratowy, km², lub hektar). Biomasę można podawać również w odniesieniu do objętości (np. w ekosystemie wodnym - m³). Czasem dokonuje się rozróżnienia na fitomasę (biomasę roślinną) i zoomasę (biomasę zwierzęcą), ewentualnie biomasę mikroorganizmów. Istnieje jeszcze inny podział, który wyróżnia w ekosystemach biomasę producentów i konsumentów, które to składają się na ogólną - całkowitą biomasę biocenozy. Biomasa producentów powstaje w procesie fotosyntezy - natomiast konsumenci i reducenci (destruenci) tworzą biomasę kosztem producentów.

Biomasa jest podstawowym surowcem do wytwarzania biopaliwa znacznie poszerza możliwości jakie dają nam odnawialne źródła energii.

Biomasa zwykle wyrażana jest jako świeża masa organizmów żywych lub w postaci suchej masy (masa organizmów po wysuszeniu lub odparowaniu zawartej wody). Biomasa może być wyrażana w jedn. wagi lub w przeliczeniu na węgiel organiczny, ewentualnie w jednostkach energii (kCal, J).

Pomiar biomasy umożliwia obliczenie produkcji biologicznej poszczególnych jednostek organizacji biol.: osobników, populacji, biocenoz, ekosystemów, biomów czy całej biosfery. Według pewnych szacunków biomasa naszej biosfery jest równa około. 18Mt suchej masy, z czego ok. 99% stanowi fitomasa lądów. Wyliczenia z pewnych względów nie biorą pod uwagę biomasy bakterii zasiedlających skorupę ziemską.

Biomasa - odnawialne źródło energii

Przez proces fotosyntezy energia słoneczna jest kumulowana w biomasie, z początku organizmów roślinnych, później po przejściu łańcucha pokarmowego także zwierzęcych. I właśnie tą energię zamkniętą w biomasie można - i należy - wykorzystać dla człowieka. Energia ta podlega przetworzeniu na inne formy przez spalanie biomasy lub spalanie produktów jej rozkładu, oraz inne procesy. W wyniku spalania uzyskuje się energię cieplną, która jak wiadomo łatwo daje się przetworzyć na energie elektryczną.

Do celów energetycznych wykorzystuje się najczęściej:

• drewno o niskiej jakości technologicznej oraz odpadowe
• odchody zwierząt
• osady ściekowe
• słomę, makuchy i inne odpady produkcji rolniczej
• wodorosty uprawiane specjalnie w celach energetycznych
• odpady organiczne np. wysłodki buraczane, łodygi kukurydzy, trawy, lucerny
• oleje roślinne i tłuszcze zwierzęce.

W Polsce na potrzeby produkcji biomasy można uprawiać rośliny szybko rosnące:

• wierzba wiciowa (Salix viminalis)
• ślazowiec pensylwański lub inaczej malwa pensylwańska (Sida hermaphrodita)
• topinambur czyli słonecznik bulwiasty (Helianthus tuberosus)
• róża wielokwiatowa znana też jako róża bezkolcowa (Rosa multiflora)
• rdest sachaliński (Polygonum sachalinense)
• trawy wieloletnie, jak np.:
  • miskant:
    • miskant olbrzymi czyli trawa słoniowa (Miscanthus sinensis gigantea)
    • miskant cukrowy (Miscanthus sacchariflorus)
  • spartina preriowa (Spartina pectinata)
  • palczatka Gerarda (Andropogon gerardi)
  • proso rózgowe (Panicum virgatum).

Spalanie biomasy jest ogólnie uważane za bardziej korzystne dla środowiska niż spalanie paliw kopalnych, ponieważ zawartość szkodliwych pierwiastków (głownie siarki) w biomasie jest o wiele niższa a uwalniany CO₂ pochodzi z biosfery. Natomiast dwutlenek wyprowadzany do atmosfery przy spalaniu paliw kopalnych jest dodatkowym dwutlenkiem węgla wnoszonym do atmosfery, zwiększającym globalne ocieplenie. Niewątpliwą wadą biomasy używanej do spalania jest produkcja szkodliwych substancji podczas spalania białek i tłuszczy.

Oprócz bezpośredniego spalania wysuszonej biomasy, energię pochodzącą z biomasy uzyskuje się również poprzez:

Dodaj artykuł do: